Անկեղծ՝ ես չեմ գտնում բառեր կամ մտքեր, որոնք կեղծ չհնչեն այն շնորհավորանքի մեջ, որը պիտի այսօր հղեի ձեզ։ Չգիտեմ՝ ինչպես շնորհավորել անկախությունը, երբ դրա նախորդ երեկոն այսպիսի քաղաքական պատկեր ուներ...
Անկախությունից հրաժարվել՝ նշանակում է ուրանալ սեփական արմատները։
Սեպտեմբերի 21-ը մեր պետականության ամենանվիրական օրն է, բայց այսօր Անկախության օրը դիմավորում ենք ոչ թե ցնծությամբ, այլ խորը մտահոգությամբ և ազգային վերագնահատման հրամայականով...
Ոչ թե անկախության օրն է սեպտեմբերի 21-ը, այլ անկախության ՎԵՐԱԿԱՆԳՆՄԱՆ օրն է:
1991-ը մեր պետականության ՎԵՐԱԿԱՆԳՆՄԱՆ հանգրվանն է։
Հայ ժողովրդի անկախ պետականության իրավունքի ՎԵՐԱԿԱՆԳՆՄԱՆ օրն է...
Անկախությունը սեփական ճակատագիրը սեփական կամքով որոշելու իրավունք է, այդ որոշումն ինքնուրույն իրականացնելու կարողություն և դրա հետևանքների համար պատասխանատվություն...
Այսօր ո´չ անկախության տոն է, ո´չ էլ պետականության անցած ուղին հիշելու ու հիշատակելու առիթ: Այսօր հանրային, ազգային ու պետական մեղքերի համար ապաշխարելու օր է...
Ի՞նչը շնորհավորեմ։
Մեր աշխարհաքաղաքական անգրագիտությո՞ւնը։
Մենք աշխարհը բաժանում ենք «մերոնց» ու «ձերոնց»։
Աշխարհը բաժանում է շահերի ու հնարավորությունների...
Անկախ ԱՄՆ-ից (և ոչ միայն…) ոմանց լավատեսական հայտարարություններին, փաստերը հուշում են, որ ռուս-ուկրաինական հակամարտությունը, ավելի ճիշտ, Ուկրաինայի հետ և Ուկրաինայի միջոցով Ռուսաստանի դեմ Արևմուտքի պատերազմը մոտ ժամանակներս, ցավոք, չի ավարտվի...